در قرن گذشته،سنگاپور دچار فلاکت و بدبختى بود، فقر، بيمارى، فساد و جرم و جنايت بيداد ميکرد،
مناصب دولتى به کسانى که بالاترين قيمت ها را پيشنهاد ميکردند فروخته ميشد،
پليس، دخترکان را براى روسپى گرى مى ربود و درآمد سارقان و خودفروشان را با آنان تقسيم ميکرد
فرماندهان ارتش، زمين ها و برنج زارها را احتکار کرده بودند
قضات، احکام خود را ميفروختند

همه ميگفتند اصلاحات ناممکن است
اما من به معلمان روى آوردم
آنان در فلاکت بودند
به آن ها بالاترين حقوق ها را پرداختم و به ايشان گفتم
من موسسات دولتى را مى سازم و شما براى من انسان بسازيد
و اينگونه بود که سنگاپور به کشورى متمدن و قدرتمند تبديل شد

“لى کى وان يو”، بنيان گذار سنگاپور جديد